Ο παπισμός είναι μια νοθεία της πίστης μας, που από τους αγίους πατέρες και τις οικουμενικές συνόδους έχει αναγνωριστεί ως αίρεση. Κατά παράβαση και περιφρόνηση της Αγ. Γραφής των Οικουμενικών Συνόδων και των δογμάτων, ο κ. Βαρθολομαίος, δέχεται και εφαρμόζει την Πατριαρχική Εγκύκλιο του 1920, η οποία θέτει στο περιθώριο τα δόγματα της Εκκλησίας και θεωρεί τις «εκκλησίες» των αιρετικών «σεβάσμιες», «συγκληρονόμους» και «μέλη του ιδίου σώματος». Ανεγνώρισε τον παπισμό ως «εκκλησία» στο Balamand του Λιβάνου το 1993. Κήρυξε δηλαδή ότι η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν είναι η μοναδική εκκλησία – όπως ορίστηκε στο Σύμβολο της Πίστεως- αλλά εξισώνεται με διάφορες αιρέσεις και σχίσματα (π. Γ. Μεταλληνού «Οι διάλογοι χωρίς προσωπείον» σ.3, ανάτυπον). Και όχι μόνο αυτό αλλά υπέγραψε «Κοινή Μαρτυρία Πίστεως» κατά τη οποία και οι δυο εκκλησίες είναι «αδελφές» εκκλησίες και έχουν έγκυρα μυστήρια.
Παρέδωσε την Θεία Κοινωνία σε αβάπτιστους παπικούς στην Ραβέννα της Ιταλίας!!! («ΧΩΡΑ» και «ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ» της 12/6/2002. «ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ» 16/6/2002). Βεβήλωσε το μυστήριο του βαπτίσματος, επαινώντας τη βάπτιση Ορθοδόξου νηπίου με ανάδοχο Μουσουλμάνα!!! (ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΗ» τ.15 & 26).
ΣΥΛΛΕΙΤΟΥΡΓΙΕΣ – ΣΥΜΠΡΟΣΕΥΧΕΣ
Συλλειτουργούσε με Παπο-Λουθηρανούς στις 22/8/1993 στον Ουψάλα της Σουηδίας. Μίλησε από τον άμβωνα τους, και στεκόταν δίπλα στην «αγία τράπεζα» των αιρετικών. Στην «μικρά είσοδο» του Ευαγγελίου έλαβε μέρος μαζί με την υπόλοιπη συνοδεία του. Απήγγειλαν όλοι μαζί το Πιστεύω και αντάλλαξαν «λειτουργικό ασπασμό». Την ώρα που οι Λουθηρανοί «κοινωνούσαν» ομάδα μαύρων χορευτών με συνοδεία μουσικής, άρχισε να χορεύει σάμπα.
Συλλειτούργησε με παπικούς στις 29/6/1995 και 29/6/2004. Οι Ιεροί Κανόνες ορίζουν καθαίρεση για τέτοια ενέργεια (Αποστολικός Κανών ΜΕ’) Ακόμα και οι συμπροσευχές απαγορεύονται από τους Ι. Κανόνες των Αγίων Αποστόλων. (Απ. Κανώνες ΞΕ’ και ΜΕ’ και ο ΛΓ’ της Λαοδικείας) Ο ΜΕ’ Κανών, των Αγίων Αποστόλων λέει: «επίσκοπος ή πρεσβύτερος, ή διάκονος αιρετικοίς συνευξάμενος (συμπροσευχόμενος) μόνον, αφοριζέσθω, ει δε επέτρεψεν αυτοίς ως κληρικοίς ενεργήσαι τι, καθαιρείσθω». Ποιος όμως να τους καθαιρέσει αφού κόρακας κοράκου μάτι δεν βγάζει;
«εχθροί του Θεού δεν είναι μόνο οι αιρετικοί αλλά και αυτοί που κοινωνούν με αυτούς» ( Ιω. Χρ. P.G99 1164,1216 ).
Ο Καλαβρίας Αιμιλιανός δήλωσε ότι «ο ΜΕ’ και ΞΕ’ Κανών των Αγίων Αποστόλων στερούνται αγάπης και πρέπει να μεταρρυθμιστούν»!!!(«Εκκλησία» τ.14 ). «Ώ Τιμόθεε, την παρακαταθήκην φύλαξον, εκτρεπόμενος τας βεβήλους κενοφωνίας και αντιθέσεις της ψευδωνύμου γνώσεως, ην τινές επαγγελόμενοι περί την πίστιν ηστόχησαν» (Α. Τιμ. στ’ 20-21). Το 2003 Βαρθολομαίος και πάπας Ιωάννης Παύλος Β’ προσευχήθηκαν μαζί στον τάφο του πάπα Παύλου Στ΄. Ο λδ’ κανών της εν Λαοδικεία συνόδου ορίζει αναθεματισμό για αυτόν που τολμά κάτι τέτοιο. Στο γεύμα που ακολούθησε ο πάπας «ευλόγησε» την «ορθόδοξη» αντιπροσωπεία. («Αδέσμευτος τύπος Μήτση» 30/6/2003).
«Ου δεί αιρετικών ευλογίας λαμβάνειν αίτινες είσι αλογίαι μάλλον παρά ευλογίαι» και «ου δει αιρετικοίς η σχισματικοίς συνεύχεσθαι» (Κανών ΛΒ’ και ΛΓ’ Λαοδικείας).
ΚΗΡΥΤΤΕΙ ΑΝΤΙ – ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ
Στο επίσημο περιοδικό του Πατριαρχείου γράφει: «Δεν είναι δυνατό να θεωρήσουμε ότι, είτε εμείς οι Ορθόδοξοι, είτε εσείς οι Παπικοί έχουμε αποκλειστική ιδιοκτησία την διαδοχή της αρχαίας εκκλησίας» («ΕΠΙΣΚΕΨΙΣ» αρ.464, σελ.9 1/7/1991) Χωρίς να έχουν λυθεί τα αίτια του σχίσματος, θεωρεί τους παπικούς «αδελφή» εκκλησία, δέχτηκε την άρση των αναθεμάτων του 1965, χωρίς οι παπικοί να μετακινηθούν ούτε ένα χιλιοστό από τις θέσεις τους. ( «Ορθ. Τύπος» 22 Δεκ.1995).
Λέει: «Ο πάπας Ιωάννης Παύλος ο Β’ είναι αγιότατος» («ΕΠΙΣΚΕΨΙΣ» αρ.647, σελ.2-3 30/4/2005)
Σε εκδήλωση παπικών στην Κων/πολη τον Ιούνιο του 2003 για την 25η επέτειο της παποσύνης του προσφάτως θανόντος πάπα, ο κ. Βαρθολομαίος δηλώνει ότι ο πάπας είναι «όντως απεσταλμένος του Θεού» («Καθολική» 2/7/2003). Ο Απόστολος Ιωάννης τον διαψεύδει: «στους αιρετικούς να μη λέμε ούτε χαίρετε» (Β ‘Ιω.10), γιατί οι αιρετικοί δεν πρέπει να χαίρονται αλλά να κλαίνε και να θρηνούν για τη αποστασία τους από την Αποστολική διδαχή και την βέβαιη απώλειά τους.
O παπισμός κ. Βαρθολομαίε έχει καταδικαστεί ως αίρεση από την Σύνοδο επί Μ. Φωτίου 879-880 μ.Χ. Τη Σύνοδο στην Κων/πολη του 1351 μ. Χ. που αναθεμάτισε τους παπικούς και κατέστησε ακοινώνητους αυτούς που εν γνώση τους έχουν κοινωνία με αυτούς. Επίσης καταδικάστηκε το 1054 μ.Χ υπό Πατριάρχου Μιχαήλ Κηρουλάριου και τελευταία από τους τέσσερις Πατριάρχες του 1848 μ.Χ.
Ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός, ονομάζει τον πάπα «καταραμένο» και «πηγή του κακού». Η ιστορία τον δικαιώνει. Ο ρόλος του πάπα ήταν πάντα καταστροφικός για τους Ορθοδόξους. Ας θυμηθούμε μόνο την καταστροφή της Κωνσταντινούπολης, τις σφαγές των Αγιορειτών πατέρων, το συγχαρητήριο τηλεγράφημα του παπα στον Κεμάλ για την σφαγή των Ελλήνων, την σφαγή 800.000 χιλιάδων ορθοδόξων Σέρβων από τους παπικούς Ουστάσι. Οι παπικοί έλεγαν «προτιμάμε την ημισέληνο στην Αγία Σοφία παρά τον Ελληνικό Σταυρό». Τον Αγ. Κοσμά, (μαζί με τους Πατέρες τους μετά το 1054 μ.Χ.) ο πατριάρχης τον θεωρεί συνυπεύθυνο για την διαιώνιση του σχίσματος επειδή πολέμησε τον παπισμό. («Εκκλ. Αλήθεια» 16/12/98.
Η διγλωσσία, η υποκρισία και η εξυπηρέτηση σκοπιμοτήτων που διέπουν τα λόγια και τα έργα του οικουμενιστού πατριάρχου, φαίνονται και από την έλευση του στην Πτολεμαΐδα, με σκοπό την θεμελίωση της Ι. Μονής Αγίου Κοσμά του Αιτωλού!!!. Όπως στο πατριαρχείο φοράνε ράσα και στην Ευρώπη κοστούμια, έτσι είναι και όλη τους η τακτική. Για αυτό, όπου και να ταξιδέψουν στον κόσμο έχουν φίλους. Γιατί δέχονται τις «αλήθειες» του καθενός αφού «περί την πίστιν εναυάγησαν» (Α. Τιμ. 1,19).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΙΕΡΟΥΣ ΚΑΝΟΝΕΣ
Επειδή αυτές οι ενέργειες του, έρχονται σε πλήρη αντίθεση με τους Ιερούς Κανόνες τους οποίους όρισαν οι μεγάλοι άγιοι της εκκλησίας και οι Τοπικές και Οικουμενικές Σύνοδοι, έφτασε στο σημείο να τους ονομάσει: «τείχη του αίσχους» («ΕΠΙΣΚΕΨΙΣ» αρ.423, 15/7/1989, σ.6-7). Τους δε Πατέρες που πολέμησαν τις κακοδοξίες των παπικών τους αποκαλεί «θύματα του διαβόλου, που ήδη τιμωρούνται από τον Θεό»!!! («ΕΠΙΣΚΕΨΙΣ» 15/6/1989). Συνεπώς οι Αγ. Γρηγόριος ο Παλαμάς, Μάρκος ο Ευγενικός, Κοσμάς Αιτωλός, Αθανάσιος ο Πάριος, Νικόδημος ο Αγιορείτης και άλλοι ομολογητές, πατέρες, βρίσκονται στην κόλαση!!!
Στην διδακτορική του διατριβή γράφει εναντίον των Ιερών κανόνων: «Δεν δύναται να εφαρμοστούν σήμερον και πρέπει να τροποποιηθούν και αι διατάξεις αι κανονίζουσαι τας σχέσεις των ορθοδόξων χριστιανών προς τους ετερόδοξους και ετερόθρησκους. Δεν δύναται η εκκλησία να έχει διατάξεις απαγορεύουσας την είσοδον εις τους ναούς ετερόδοξων και την μετ’ αυτών συμπροσευχήν» (Αρχ. Βαρθολομαίου Αρχοντώνη, «Περί την κωδικοποίηση των Ι. Κανόνων….ανάλεκτα Βλατάδων, αρ. 6, Πατριαρχ. Ίδρυμα Μελετών, σελ. 73, Θεσ/νικη 1970).
Η εισήγηση αυτή αποτελεί αίρεση!!!
’Ημείς τους προστιθέντας ή αφαιρούντας τι εκ της Καθολικής εκκλησίας αναθεματίζουμε…ει τις πάσαν παράδοσιν Εκκλησιαστικήν έγγραφον τε ή άγραφον αθετεί, ανάθεμα» (Ζ’ Οικουμενική Σύνοδος, πρακτικά Σπ. Μήλια σ.805,825,878,879)
«Αυτοί που περιφρονούν τους ιερούς κανόνες των Πατέρων οι οποίοι (κανόνες) υποστυλώνουν την εκκλησία και κοσμούν την χριστιανική πολιτεία και οδηγούν προς Θεία ευλάβεια, να είναι αναθεματισμένοι!!!» ( Πρακτικά Οικ. Συνόδων, ε.α. σελ 481.)
Διότι σύμφωνα με τον 1ο κανόνα της Ζ’ Οικουμενικής Συνόδου οι Ι. Κανονες είναι απαύγασμα του Αγ. Πνεύματος και πρέπει να παραμένουν αναλλοίωτοι ως ισόκυροι της Αγ. Γραφής κατά τον Μ. Φώτιον ( ΠΗΔΑΛΙΟΝ, Σ322-323)
Κατά δε τον Δοσίθεον Ιεροσολύμων «το λέγειν ότι οι Ι. Κανόνες δεν δύναται να εφαρμοσθούν είναι γνώρισμα των αιρετικών.»(Ιερ. Νεοφύτου Καυσοκαλιβύτου, Επιτομή Ιερών Κανόνων, τ.Α, εκδ. ΑΣΤΗΡ 2002, σ. 88). Ο δε Άγιος Θεόδωρος ο Στουδίτης γράφει: «Παραγγελίαν έχομεν εξ αυτού του Αποστόλου, εάν τις δογματίζη ή προστάσση ποιείν ημάς, παρ’ ό παρελάβαμεν, παρ’ο οι Κανόνες των κατά καιρούς Συνόδων καθολικών και τοπικών ορίζουσιν, απαράδεκτον εαυτόν έχειν και μηδέ λογίζεσθαι αυτόν εν κλήρω αγίων»( P.G99, 988)
Ο ΜΣΤ’ Κανών των Αγίων Αποστόλων, ορίζει καθαίρεση για επίσκοπο ή ιερέα που θα κάνει δεκτό βάπτισμα αιρετικών. Ο κ. Βαρθολομαίος (δηλ. το οικ. Πατριαρχείο) κάνει αποδεκτό το βάπτισμα των Λουθηρανών. Οι εγχώριοι ρασοφόροι οικουμενιστές χρησιμοποιούν συχνά τον όρο «κατ’ οικονομία» για να δικαιολογήσουν τα αντικανονικές τους ενέργειες, που διαστρεβλώνουν την Ορθόδοξη διδασκαλία. Αποδέχονται το «βάπτισμα» αιρετικών λέγοντας ότι το επιτρέπει η εκκλησία «κατ οικονομίαν». Αποσιωπούν ότι η «κατ’ οικονομίαν» αποδοχή, ισχύει μόνο όταν υπάρχει επιστροφή μετανοίας των πεπλανημένων, στην ορθόδοξη Εκκλησία!!!
ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ
Υιοθετεί δαιμονικές θεωρίες, λέει: «Όλες οι θρησκείες είναι οδοί σωτηρίας» («ΕΠΙΣΚΕΨΙΣ» αρ. 523, σελ.12 Γενεύη 1995). Περιφρονεί τον απόστολο της αγάπης Ιωάννη που λέει: «Ούτος εστί ο Αντίχριστος, ο αρνούμενος το πατέρα και τον υιόν». (Α’ Ιωαν. Β’, 22-24)

